travelinreisverslagen
Reisverslagen:

                                                                                                              Reisverslagen pagina 10 >

travelinreport2013.06.05
  Motor, motor en nog eens motor rijden..... vooral heerlijk offroad :) (Tanzania deel 6)

Tanzania, we zijn er inmiddels al wat maanden, al dan niet met 3 maanden terug in Nederland te zijn geweest (december 2012 tot maart 2013), zijn we hier bij elkaar toch ook al weer (totaal) 4,5 maand! Dus het word eigenlijk echt tijd om door te reizen naar Malawi, daar hebben we zo een zin in, zeker na 3 weken wachten in Sao Hill, op het motoronderdeel dat vanuit Nederland moest overkomen. Maar Malawi zal toch net nog even wat daagjes moeten wachten, want we gaan toch ook echt Janneke nog bezoeken in Mbeya, we hebben haar zo een 200 km eerder ontmoet, op de Rivercampsite (waar Marly de eigenaren daar en veel missionarrissen en ook Janneke had geknipt), en Mbeya licht immers op onze route.

Janneke komt dus ook uit Nederland, woont al enige jaren in Tanzania en vindt geweldig dat we bij haar langskomen, ook bij haar waren we immers 3 weken vertraagd, ze kon niet wachten ;) Als we bij haar aankloppen (na eerst natuurlijk een sms van onze komst) is het een leuk weerzien. We mogen bij haar in de blokhut slapen (die ze voor gasten in haar tuin heeft staan, ideaal)



Ook Ashley, haar huisgenoot, vindt het gezellig dat we er zijn, waarom...... ik ga ze namelijk knippen, en dat niet alleen, ik ga ze ook kniples geven! Dat was echt Janneke haar vraag aan mij, zodat ze elkaar voortaan kunnen knippen, er is hier echt zo een gebrek aan goede kappers! In de eerste instantie dat Janneke het vroeg dacht ik nog "mmmm, maar knippen leer ik je niet zomaar even, ik weet niet of het een goed idee is" (en ik wil natuurlijk alleen maar kwaliteit leveren :)). Maar bij nader inzien, natuurlijk, alles beter dan dat ze hier dus naar de kapper moeten, want de kapers hier durven dus gewoon geen steil en haar van een blanke te knippen, en als ze het wel doen...... resultaten maar al te vaak niet goed :( Maar goed, vandaar dat ze natuurlijk zo enorm blij met mijn komst waren! :)



En natuurlijk ook met Dave, want Janneke heeft namelijk ook een crossmotortje, ook een 250cctje, alleen hij doet het niet zo goed, dus Dave natuurlijk aan de slag..........



........en voila een paar dagen later gaan we met zijn drieen de omgeving van Mbeya eens goed verkennen. Janneke kende er behoorlijk de weg, dus ideaal en wat is het mooi hier, en wat is het hier gaaf off-road rijden!



.....en bij een pauze even heerlijk genieten van de uitzichten



De dagen die volgen rijden we met Janneke nog wat rondjes om Mbeya heen, en we rijden met zijn 2en 80km ten noorden van Mbeya, naar het Chimala gebergte om een 'beruchte' route te rijden (hadden meerdere mensen ons getipt) met enorme mooie (zanderige) haarspeldbochten en fantastische uitzichten!



We gaan er ook nog een dagje op uit met wat vrienden van Janneke, totaal met zijn 6-en.......



....... Zo cool, en met wat haantjesgedrag van de heren gaf dat spectaculaire foto's en videos! :) "Kijken, vooral goed kijken waar je heen gaat, niet in het gat kijken!" Volgens Dave zijn advies aan Janneke! :) :) :)





En de lokale kinderen weten niet wat ze meemaken!

Na zo een weekje Mbeya, met Janneke te hebben meegeleefd willen we eigenlijk niet weg, het is hier zo leuk, er wonen hier zoveel lieve en leuke mensen, we zouden hier allebei best snel een baan kunnen vinden, yeb, we zijn weer eens snel ergens gewend en voelen ons thuis, maarja..... de reiskriebels he, we blijven ze houden, toch echt nog steeds meer van de wereld zien. Dus we gaan toch weer verder, en zeker naar het volgende land, Malawi, want daar hebben we echt zo een zin in, Lake Malawi, snorkelen in zoetwater met cyclide visssen, ja, we gaan weer verder, we hebben er zin in, Malawi, here we come! En Janneke, thanx voor je enorme gastvrijheid, we hebben genoten, en de geitenkaas was zoooooo lekker (Eerder die maand door zusterlief flink wat kilo's ingevlogen vanuit Nederland voor Janneke!)! Dank je wel en tot in de toekomst ergens :)


Klik hier voor nog meer foto's bij dit reisverslag!


travelinreport2013.05.26
  Motorpech op de meest ideale plek... (Tanzania deel 5)

Een aantal dagen geleden hadden we 2 Estonians (wonende in Tanzania) ontmoet, beiden ook motorrijders, en die waren zo enthousiast over onze trip, dat we bij hun werden uitgenodigd om langs te komen. Vanaf Kisolanza rijden we dus naar Sao Hill, waar Imre en Hille wonen. Een enorme moderne woonwijk (?'normale' huizen met tuinen, en niet zo zeer zo een huis, dat zie je wel vaker bij de Tanzanianen met geld, maar zo een hele wijk bij van huizen bij elkaar doet wel heel vreemd aan hier in dit Tanzania) nabij een houtzagerij waar heel veel Russen, Estonians en Scandinaviers wonen en dus werken in de houtzagerij. De grootste houtzagerij in oostelijk Afrika, schijnbaar.

We arriveren en we worden hartelijk ontvangen door Imre, die heel blij is ons te zien. We mogen bij hem in zijn huis slapen, krijgen al snel een sleutel, en moeten maar zien hoe lang we willen blijven, super gastvrij. s' Avonds hebben we een sauna bij de Russische buren.... ja ja, je leest het goed, een sauna, in Afrika!!! Sao Hill ligt dan ook wel wat hoger, en de temperatuur is flink kouder dan de afgelopen weken, maar een sauna, hoe verzin je dat nou in Afrika?



De sauna is echt geweldig, de buren hebben hem net volledig zelf gemaakt tot de warmtebron aan toe, en...... met heel mooi gemaakte sterrenhemel van LED-lampjes. Langzaamaan druppelen wat andere buren binnen en ook de Russische overburen, beide met heel veel goud om, hij zijn shirt sexy open geknoopt, zij in een fel kobaltblauw fluwelen trainingspak, grote roze fluffy pantoffels eronder en met onder haar arm een Yorkshire terrier met een roze strikje en...... een roze jurkje, natuurlijk, want het is namelijk een meisje, dus geen blauw jurkje.
Om en om met stelletjes gaan we naar binnen, en de overgebleven 3 grote mannen gaan ook samen. Het is heerlijk, en er liggen overal eucalyptus takken, lekker hoor, voor de geur denken wij. Maar als snel na de eerste saunagang krijgen we een uitleg dat het traditie is om elkaar te slaan met de eucalyptus takken! "Een Russich gebruik!", horen we... Ok, maar lekker??? En van het Russische stel, zij nu zonder haar kobaltblauwe fluwelen traningspak maar nog steeds volop in de make-up (hoe doet ze dat met dat zweten?? Welk merk gebruikt ze??), krijgen we te horen dat dat de reden is dat de Russische echtparen daarom weinig van elkaar scheiden omdat ze op elkaar los meppen in de sauna.... Aha.... yeb, ik heb het beeld voor me, ..... ik heb nu alleen wel ook de hele tijd het beeld voor me van die 3 mannen die elkaar dus ook even lekker lopen te meppen :). Mmmm, iedereen ruikt heerlijk zo, en zit onder de groene stukjes van de blaadjes :) Het is een geweldige avond met veel bier, vodka en eten tussen de saunagangen door. Oh ja, ook dat is een Russiche gewoonte, want water... jakkes!

Na een paar dagen bij Imre besluiten we door te rijden, maar eerst nog langs de Fox Farm, daar waren we, op aanraden van Imre, al een dagje naar op en neer gereden,



vanwege de mooie route ernaartoe en de mooie omgeving van de lodge. Imre had niks teveel gezegd, mooi was het zeker, en de dochter van de eigenaar had ons uitgenodigd om terug te komen en om dan een paar dagen te komen kamperen, normaal doen ze alleen maar hele dure chalet verhuur, maar we waren meer dan welkom om ons tentje op te zetten, ze vond wat we deden met onze reis zo geweldig dus voor ons maakte ze graag een uitzondering. Dus weer op naar de Fox Farm, en dit keer met al onze spullen.



We mogen ons tentje op wel een heel mooi prive plekje zetten, aan een meertje op het terrein van de Farm. De Fox Farm is een echte farm, geen vossen zoals de naam doet vermoeden, maar heel veel schapen, paarden, eenden en daarbij ook veel boarder Collies die echt allemaal zo knap de schapen hoeden, maar waarvan er eentje al wat meer op leeftijd is, we noemen haar maar Cora, die mag niet meer :( En ze wil nog zo graag iets te hoeden hebben, dat ze zich uiteindelijk om alle eenden stort,



en echt waar, net als bij de schapen weet ze de eenden te hoeden. Het grappige is dat de eenden helemaal dus niet gehoed hoeven te worden, de eenden leven op hun eigen terrein hun eigen leventje, en af en toe komt Cora dan bij ze langs om ze alle kanten op te sturen. Wat een grappig tafereel, we bleven er naar kijken. En ze was ook zo lief, de hele nacht bleef ze voor onze tent waken, en liep ze met ons mee met wandelingen rond het meer.



Na 2 dagen op de farm rijden we weer verder, maar niet voor lang, na 20 km geeft Dave zijn motor een rood lampje??? Dat is meestal een probleem van Marly haar motor, oververhitten, oei, wat is er aan de hand, en al snel zien we dan de koelvloestof uit het reservoir loopt, en zien dat er beneden de motor een lek zit. We kunnen gelukkig met regelmatig stoppen en afkoelen, weer tot aan de woning van Imre komen, daar reden we gelukkig nog langs om weer op de grote weg te komen. Imre bied direct aan dat we de sleutel weer krijgen en zo lang op zijn woning kunnen blijven als nodig is, en dan blijkt al snel dat dat een tijdje zal gaan duren, we ontdekken dat de waterpomp lekt,



dat de seal gebroken is, tja, en die hebben ze hier in Tanzania zeker niet, aangezien alle motoren hier luchtgekoeld zijn, hebben ze geen onderdelen voor watergekoelde motoren, en als we al iets zouden kunnen vinden dan zal het ook vast net niet geschikt zijn voor onze motoren. Dan maar vanuit Nederland. Sjonge jonge, best wel balen dit, aangezien het om een onderdeeltje van de grote van een 2 euro muntstuk gaat :(.



Daar strand je dan door, ach het is niet anders, en we zitten niet slecht, met Imre zijn gastvrijheid, er is alleen helemaal niet zo veel te doen in de omgeving, ja, motorcrossen, maar ja, daar is er dan net 1 van stuk he, en nu met zijn 2en op 1 motor gaan off-roaden....., nee we komen de weken wel door hoor. We gaan als eerste aan de slag om het onderdeel te bestellen en hier te krijgen. Het onderdeel blijkt ook in Nederland moeilijk te verkrijgen, dus we zoeken veel op internet. En gelukkig na een paar dagen komen we erachter dat net Andries nu in Nederland zit (waar we de motoren de vorige keer in Dar Es Salaam hadden gestald) en deze week weer naar Dar vliegt (lang leve Facebook ;)). Hij neemt met plezier het onderdeel voor ons mee, dus we bestellen het via internet, om het naar zijn adres te laten opsturen, helaas, dat blijkt echt net niet meer snel genoeg. Dan bedenken we mensen die in Amsterdam de seal bij de winkel op kunnen halen, Marianne biedt zich gelijk aan (thanx nog Marianne :)) en Peter. Peter blijkt de hele dag toch vrij te zijn, dus heeft er wel de tijd voor. Achteraf gelukkig maar, Amsterdam blijkt het onderdeel niet te hebben, dus Peter moet helemaal naar Abcoude rijden. Gelukkig, daar hebben ze de seal wel, en vandaar rijd hij helemaal voor ons naar Harderwijk om de seal aan Andries te overhandigen om vervolgens de volgende dag ermee naar Dar te vliegen! Pfff, Peter, ook jij nogmaals bedankt voor al je werk en kilometers voor ons! :) De seal was nu dus in Dar bij Andries thuis, maar nog steeds 500 km noordelijker van waar wij zaten in Sao Hill! Laten we nu nog meer geluk hebben, van de houtzagerij, waar Imre voor werkt, gaan regelmatig mensen/collega's op en neer naar Dar, dus die link was ook snel gelegd. Een collega van Imre heeft uiteindelijk de seal, na enige tijd, bij Andries kunnen ophalen en het een paar dagen later aan ons kunnen geven!!! Andries, super tof, en ook jij natuurlijk ook weer bedankt voor je hulp! En Nick, de manager van de Sao hill houtzagerij, ook heel erg bedankt voor het regelen. Zonder al jullie hulp was het niet zo gelukt. En wat gaaf he, zit je in Afrika, in Tanzania, en dan toch op zo een manier als dit een onderdeel ontvangen :)



Al met al heeft alles bij elkaar zo een 3 weken geduurt, en hebben we ons vermaakt in die weken met natuurlijk het uitzoeken van al die foto's van ons (daar kunnen we zo een baan van maken, zoveel werk als daar in kan gaan zitten), zelf heerlijk weer eens uitgebreid kokkerellen (wat ook al weer lang geleden was omdat we nu op een 4 pits gasstel konden koken, wij hebben er zelf maar 1 bij ons). Marly gaat zelfs zelfgemaakte chapati's maken, compleet met deegroller, ongekend! :)



Vieren Marly haar verjaardag, op een wel ook heel gezellige manier samen met collega's van Imre.







En maken die dag ook mooie wandelingen met zijn allen bij de Fox Farm.



En krijgen een uitgebreide rondleiding op de houtzagerij, die met wel heel veel vernuftige technische computersystemen precies de bomen zo in planken zaagt dat er optimaal van alle hout gebruik wordt gemaakt! Wouw, en dat in Afrika!



Na zo een 2 weken hadden we de seal in handen en zijn toen vervolgens nog wel een goede week bezig geweest om de seal in de motor deksel te persen, ja persen, en die hadden we natuuurlijk niet, dus op zijn Dave's (Afrikaans) de deksel eerst verhit in de oven, maar werd niet heet genoeg, toen in een pan met water tot 100gr verhitten om vervolgens de seal met hier in de fabriek ge-costumized gereedschap de seal erin te 'persen'/slaan.



En yeah yeah, met het nodige geweld is het dan eindelijk gelukt. De seal zit in de deksel, nu de deksel weer terug op de motor en we zijn weer klaar om verder door te reizen!




Klik hier voor nog meer foto's bij dit reisverslag!


                                                                                                              Reisverslagen pagina 10 >