travelinreisverslagen
Reisverslagen:

  < Reisverslagen pagina 11                                                                                                             Reisverslagen pagina 9 >

travelinreport2014.01.03
  Update Lusaka

Voor iedereen natuurlijk een geweldig, gezond, liefdevol en (ook) avontuurlijk nieuwjaar!

Na 6 geweldige maanden in Malawi te hebben doorgebracht, zijn we nu dan dus eindelijk in ons volgende land, het 9e land in Afrika, het 16e land op onze hele trip. Al 2 jaar onderweg, althans, 2 reisjaren, (met 2x een 'pauze in Nederland van bijna een jaar bij elkaar) aangezien we 3 jaar geleden, op 4 dec 2010 uit Amsterdam zijn weggereden. Nu is het alweer 2014, de tijd vliegt, een nieuw begin van een nieuw jaar.

Dit is nu een korte update van waar we nu zitten en zijn, in Zambia dus, in Lusaka de hoofdstad, waar we een geweldig Oud en Nieuw hebben gevierd, samen met Lianne en Emma, 2 prettig gestoorde 'Amsterdamse' meiden, die we vast in Amsterdam ook weer gaan ontmoeten :) en met alle locals van de stad, vooral mannen, maar ook vrouwen, die maar wat graag met die blanke vrouwen wilde dansen, die blanke vrouwen die 'niet' kunnen dansen, althans niet zo sexy met hun billen schudden maar heerlijk 'stijf' (volgens de lokale dames) heen en weer wiegen. Maar hoe het hier dus wel hoort is dat de mannen (en oh ja, 1 vrouw) letterlijk tegen je op staan rijen (nog meer dan ik eerder al vaker in Zuid-Amerika bv. heb gezien), en dit dan natuurlijk ook met je tong uit je mond, lekkerrrrr hoorrrr. Hi hi, hier is dat dus normaal, alhoewel ze snel door hadden dat wij dat toch niet zo 'lekker' vonden en het al helemaal dus niet kunnen, alhoewel, Lianne kwam aardig in de buurt ;), maar ik zie in Nederland Dave al tegen een vreemd meisje op staan te rijen, tong uit zijn mond en dan ..... BAM, een klap in zijn gezicht waarschijnlijk zal krijgen :) Het was gezellig!

Nu zitten we op een camping 13 km uit de stad, aan de snelweg, een camping met wat wild, dus regelmatig horen we wat gegraas om ons heen en kijken we in de zwarte ogen van de familie zebra, de giraffen komen ook af en toe met hun lange nek eens om de hoek kijken, en nogal wat antilopen lopen hier rond. En oh ja, gisteren hadden wat Vervet aapjes onze knoflook gestolen, maar gelukkig dat de buurman ze wegjaagde en 3 meter verderop de knoflook weer neer gooide, en onze Goudse kaas (ja ja, wat een verwennerij, dat is hier te verkrijgen in de supermarkten!!!! Zoooo lekker:)) die ze ook hadden gestolen, maar die 10 meter verder onder de boom weer hadden neergegooid, vonden ze blijkbaar niet lekker genoeg, Vervet aapjes zijn dus gelukkig voor ons geen kaaskoppen ;) Geweldig, en dit dus op een 'stadscamping'. Toch weer in de natuur, heerlijk. En het ideale hier is nu ook, eindelijk weer internet!!! Na 6 maanden Malawi niet of nauwelijks internet (de slechtste verbinding dan ook tot nu toe van alle landen, zelfs Uganda, Ethiopie waren vele malen sneller). We zitten heerlijk in ons tentje, hebben een dakje boven onze tent, en zelfs licht en stroom!!! En met nu eindelijk dat snelle internet, tussen de zebra's en de andere beestenboel, weer eens onze foto's gaan sorteren, uitzoeken en op de website zetten samen met wat reisverslagen! Dus hou de site maar weer in de gaten, na een lange stilte, gaan we nu de komende weken er vast weer meer op zetten! Hopen we dan he, want met ons weet je het uiteindelijk toch nooit he :) We waren geeindigd in het zuiden van Tanzania, dus daar zullen we ons verhaal weer oppikken...

travelinreport2013.12.19
  Update Malawi

Hier even een update van onze kant...

We zijn de afgelopen weken hard aan het werk geweest op meerdere plekken, dus tja, daarmee net als jullie harde werkende mensen ook eens even geen tijd gehad om te mailen, en ook dus niet om onze website up te daten!

Maar met ons dus alles goed. Na 2 maanden in Liwonde Safari Camp te hebben meegeholpen, zijn we er 10 dagen 'even' weggeweest om Mount Mulanje te beklimmen, 4 dagen wandelen in de bergen en slapen in berghutten, echt, supergaaf en mooi. Weer een heel ander Malawi/Afrika. Daarna reden we toch weer 'langs' Liwonde Safari Camp, en wilden natuurlijk daar nog even gedag zeggen. Dat hoi duurde 5 dagen! Frederik (de eigenaar) kon snel ergens heen om te regelen als wij nog eens een paar dagen bleven hotelsitten, tuurlijk, geen probleem! Dus weer eens heerlijk 5 dagen tussen de olifanten, kikkers, slangen, water en bushbucks (antilopen), wrattenzwijntjes.......... oftewel genieten! Na die 5 dagen kwam dan toch het echte afscheid...... Wat zullen we het hier gaan missen, en wat mist Frederik ons nu al. (zijn woorden he! :))

Daarna naar Namizimu gereden, een lodge 150 km ten noorden van Liwonde, waar we ook al eens eerder bij Dave en Tara waren geweest om wat te helpen en te klussen. Ook Dave en Tara hadden ons gevraagd om bij hun te hotelsitten, maar dat hebben we nu dan toch besloten om dat niet te doen, maar even voor 3 dagen hier wat dingen af te ronden die we de vorige keer nog net niet hadden afgekregen (vanwege visum voor Malawi wat afliep en we toen Mozambique in gingen voor 2 weken, met de belofte aan ze dat we dus terug kwamen).

Dave heeft daar weer heerlijk geklust aan het solar systeem, en Marly heeft haar geweldig mooie ontwerpen voor windlichten van aluminium gemaakt en deze ook zelf uitgetikt met een spijker. Het symbool van Namizimu, een vlinder, uitgeperforeert met spijker en beiteltje in aluminium met nog veel fantasie er rondom! Echt goed gelukt, al zeg ik het zelf. Misschien iets om eenmaal terug in Nederland ook te gaan doen? Wie weet is er een markt voor.

Na 4 daagjes Namizimu (yeah yeah, het is gelukt om daar op tijd weg te komen, namelijk ook een hele 'gevaarlijke' plek om heerlijk wat weekjes te vertoeven, en ook hier..... genoeg te doen.) rijden we naar Lilongwe, de hoofdstad, om van daaruit naar Ntchisi Forest Lodge te rijden want...... oeps, we hebben Marleen en Joost en hun dochter Felice, ontmoet in Liwonde, (ook Nederlanders) die ons daar vertelde dat ze die Lodge wilden gaan kopen, (dat inmiddels hebben gedaan) en dus volop hulp kunnen gebruiken met..... ja hoor, het solar systeem...... en Dave zijn ogen gingen alweer twinkelen.

Dus inmiddels hebben we daar ook al weer ruim een week gezeten, ze zitten midden in de overname van de Lodge, super gaaf, en we hebben samen met zijn 4-en onze ideen en gedachten laten rollen. Ze hebben zoveel hulp aan onze visie, kritiek, en ideeen gehad, qua aanpak, indeling, flyers, proeven in de keuken (die echt al met veel gerechten super goed is, maar af en toe de puntjes op de i mist) echt met alles, ze waren super blij met ons. Mmmmm, een nieuw beroep voor ons is geboren, adviezen omtrent hotel en lodges, dat idee hadden we al, we hebben inmiddels al zoveel hotels/campsites en lodges van binnen en buiten op onze weg gezien, maar dat we er dus ook nog echt goed in blijken te zijn is natuurlijk meegenomen. En Dave heeft natuurlijk in de Ntchisi Lodge ook het volledige solar systeem weer om-getuned en goed werkend gekregen.

Van daar zijn we nu een paar dagen nog een rondje gaan maken om nog wat mooie plekken van het midden van Malawi te bekijken, om dan nog een week in Ntchisi te blijven, omdat er nog 2 nieuwe accu's voor het solar system waren binnengekomen en nieuwe bladen voor de windmolen! Want er stond een windmolen die het niet meer deed, de bladen waren gescheurd en Dave en Joost wilden die natuurlijk fixen. En dan zou de Lodge op zonne- en windenergie draaien...

Wel weer 1 nadeel daar........ het internet doet het er voor geen klap, nu is Malawi sowieso al een slecht internet land, langzaam, maar daar in Ntchisi hadden we dus bijna helemaal geen bereik. Want ben je dan toch eigenlijk vaak al zo afhankelijk van het internet he, en wat 'mis' je het dan, of tja, het is ook wel een soort van rustig. Buiten alle hulp gegeven aan Marleen en Joost, heeft vooral Marly, (bij gebrek aan internet) dit keer ook heel veel tijd weten te besteden aan al onze foto's, even zo een 4 maanden ingelopen qua uitzoeken en selecteren. Tja...... het leven van een reiziger is zwaar, he.

www.ntchisi.com als jullie eens willen zien hoe dat eruit ziet, is alleen wel de website van de vorige eigenaren nog, maar dan hebben jullie een idee. Het is super mooi gelegen, hoog in de bergen met in de verte uitzicht over Lake Malawi en aan de rand van een echt regenwoud, met heel veel wandel routes, en waar dus weer heel veel kleinere dieren maar vooral ook veel vogels en vlinders zitten. En een prachtige natuur, met o.a. van die megagrote woudreuzen.

Nu zijn we in Lilongwe om vandaag toch echt door te rijden naar Zambia, op weg naar onze eindbestemming Kaapstad, die we in maart 2014 willen bereiken.

travelinreport2013.10.09
  Koning(inne)dag 2013 in Dar es Salaam en meer.... (Tanzania deel 4)

We zitten inmiddels al lang en breed een paar maanden in Malawi, mmmmm, lopen dus 'iets' achter, maar onderstaand verslag stond dan ook al een tijdje klaar, bij gebrek aan snel internet, 'geen tijd', en wat nog meer, nu dan eindelijk het vervolg op onze reis :)

Op 29 april zijn we, na wat weekjes daar te hebben doorgebracht, vertrokken van het paradijselijke aan de kust gelegen Peponi (in het noord-oosten van Tanzania) en zijn we weer 300 km zuidelijker gezakt, terug naar Dar es Salaam.

Hotelletje geboekt in het centrum van Dar, vlak om de hoek bij de Nederlandse ambassade. We kunnen erheen lopen, dat scheelt weer reistijd voor als we morgen de kroning gaan bekijken in het ambassadegebouw. En dit hotelletje heeft een tuin, altijd goed voor onze motoren.

30 april, we hebben een heel schema....

15.00 uur Een live-uitzending van de kroning op de Nederlandse ambassade.
19.00 uur Uitnodiging van de Nederlandse ambassadeur en zijn vrouw op de ambassadeurs woning in Dar es Salaam.
21.00 uur Oranje feest in het Golden Tulip hotel.



We lopen naar de ambassade, we zijn er snel, een gebouw in het centrum van Dar, met meerdere ambassades bijeen, Engeland, Duitsland, de Europese Unie...... Maar nu is alles oranje versiert, tafels en stoelen staan klaar, koffie, oranje tompoezen, later ook wijn en bier en grote schermen om alles in Nederland te volgen. Het heeft toch echt wel iets, zo samen met allemaal Nederlanders, die dan op de tv de kroning volgen, de nieuwe Koning en Koningin, het ontroert, je zou er bijna een traantje om laten. Yeb, we hebben toch wel iets nationalistisch blijkbaar....

Daarna naar het huis van de ambassadeur....



Om vervolgens naar het Golden Tulip te gaan



Het was een mooi feestje!

We zijn bijna 2 maanden geleden in Dar aangekomen en daar zijn we nu dus nog steeds, het wordt weer tijd om verder zuidelijker af te zakken, nieuw gebied te verkennen.....

Via Morogoro rijden we vervolgens dwars door het Mikumi nationale park! Het is een openbare geasfalteerde weg waardoor wij er dus ook met de motor heen mogen, mensen lopen en fietsen hier ook 'gewoon'.



Zo, wat veel olifanten hier in het park, echt heel veel in de verte op de open velden, "even op de motor gaan staan om ze beter te kunnen zien! Whoeehaaa......" Wil er dus net een olifantje over de weg steken. De weg ligt wat hoger dan het veld, waardoor wij, de olifant en ik, elkaar niet zien, en we schrikken zo van elkaar, de olifant verwacht mij daar ook zeker niet en stapt snel een meter naar achter, maar we kijken elkaar recht in de ogen..... er zit nog geen 1.5 meter tussen ons in!

En Dave rijd gelukkig ook netjes langs de olifant, want we kijken in onze spiegels en ze steekt de weg over.....

Na het nationale park is de weg ook heel mooi en gaat dwars door Baobab valley. Baobabs zijn zulke indrukwekkende mooie bomen, sommige bomen zijn wel 600 jaar oud. Het is een mooi gebied en de wegen zijn prachtig.



s'Avonds slaan we ons tentje op bij de Crocodile Farm. Helaas, er zijn geen echte krokodillen zoals de naam doet denken, maar de omgeving is er niet minder om, grote baobabs, zand en klei, geiten, een oude truck, oude schoenen, een oud wiel, grote cactussen.... we wanen ons ook een beetje in het wilde westen. Het is stil verder op de campsite, we zijn de enige, we mogen dan ook ons tentje recht voor een huisje neerzetten en van dat huisje gerbuik maken voor het toilet en de douche (?ok, we slapen nu dus op ons opblaasmatrasje in de tent, maar we gebruiken het terras, de badkamer en betalen dus kampeerplek, oftewel 5 euro pp ipv 50 euro pp! ;) Niet slecht) Eten hadden ze alleen niet, het is laagseizoen en daar kunnen ze geen eten op inkopen, maar gelukkig zijn wij ook altijd zelfvoorzienend en laat Dave zijn kookkunsten weer eens zien, en tovert hij heerlijke pannenkoeken tevoorschijn.



De volgende dag rijden we door naar Iringa, althans 10 km daarvoor, River Valley Camp. Daar blijven we bijna een week. Het is een mooie en relaxe plek en van hier maken we een dagtocht naar het Ruaha nationale park, althans, naar de grens ervan aangezien we er niet met de motoren in mogen vanwege de wilde dieren. Maar iemand tipt ons dat de wegen die grenzen langs het park ook zeker de moeite waard zijn, helemaal met de motor, en de kans om dieren te spotten is daar ook zeker aanwezig, aangezien er geen hekken zijn om het park heen. Dus we rijden de 80 km dirt-road richting het park. We hebben het gevoeld..... de adrenaline van op een smal 1 spoor diep zandpad te rijden, met de geur van olifanten heel sterk aanwezig, met veel olifanten poep overal om ons heen.



"Wat doen we als er nu een olifant op ons afkomt, Dave, straatje keren lukt nu niet in 1x!" "Gewoon, wegrennen, en oh ja, dan eerst even de motor aan de kant tegen een boom zetten, anders loopt de olifant er misschien dwars overheen!" "Tuurlijk Dave, daar denk ik dan aan en zal ik zeker ook doen!" Niet dus, hi hi, alsof je daar dan aan denkt en al tijd voor hebt. Maar goed, behalve de penetrante geur zien we geen olifanten (gelukkig?) en ook geen andere dieren, maar de wegen zijn hier fantastich mooi en bij gebrek aan GPS nemen we bij kruisingen maar voor de zekerheid foto's voor welke weg we terug moeten nemen, aangezien alle zandwegen lekker op elkaar lijken.



Terug op de campsite worden we beloond met een verrassing, een Indische familie houdt, naast ons tentje, een familiedag en Indiers kennende, met zoveel overvloed aan eten, duurt het dan ook niet lang dat ze ons ook wat eten aanbieden, "nee, dank u, we hebben net een avocado voor op ons droge witte brood te smeren opengesneden..." Tja, dat is tegen dovemansoren, eerst 1 schaaltje, dan nog 1, en nog 1..... totdat ons hele tafeltje vol staat met de heerlijkste gerechtjes. En zoooooo lekker!



S'Avonds doen we een drankje bij Kerry en Jeff, die we al eerder in Dar hadden ontmoet, bij hun thuis (ze wonen in een heel mooi huisje op de campground), en Amanda, de moeder van Kerry is de eigenaar van de hele lodge/campsite. Jeff helpt wat mee met klussen op het terrein, en Kerry heeft daarnaast een eigen bedrijfje opgezet met 4x4 tours door nationale parken. Het gesprek komt al gauw op wie wat en waar doet en het moment dat Kerry hoort dat ik kapster ben, helemaal opbloeit "want het is hier zo moeilijk om je haar goed te kunnen laten knippen" en dat ik haar best wel een keertje wil knippen, wouw, helemaal gillend van enthousiasme.... Het is blijkbaar echt zo moeilijk om hier in Tanzania een goede kapsalon te vinden. Eigenlijk...... ze zijn er helemaal niet, zelfs niet in de hoofdstad Dar Es Salaam, wat daar is Amanda een keer volledig verknipt en met kroezend steilhaar van een mislukte permanent mee thuisgekomen! Westers/Europees haar kennen ze hier niet, er zijn dus blijkbaar ook niet echte expat-kappers als ik de verhalen zo allemaal aanhoor. Heel anders dan in Kenia, in Nairobi, daar vind je dan dus wel weer goede kappers, toch dan al verder ontwikkeld dan Tanzania. Of b.v. in Zuid Amerika, ook nooit echt een probleem, Azie, in Thailand, Bangkok.... goede kapsalons in overvloed..... Mmmmmm, hier valt dus nog wel wat op te zetten! ;)

De volgende dag heb ik Kerry dus geknipt, 10 min daarna, Amanda, haar moeder, wel heel blij naar mij toe, "dat is voor het eerst dat Kerry niet huilt na een knipbeurt, zelfs in Engeland is dat de kappers niet eerder gelukt!" Vervolgens 'moest' ik daarna natuurlijk ook Amanda knippen.



Behalve toeristen 'wonen' op de River Camp ook veel missionarisfamilies (vader, moeder, soms wel 5 kinderen van 3 mnd tot 8 jaar) in de bungalows die hier in 4 maanden tijd een Swahili taalcursus volgen incl. de gewoonten van de stam alwaar de familie voor 4 tot 8 jaar bij gaat wonen om waterputten te slaan, en oh ja, om zieltjes te winnen...., dit vertellen de missionarrissen je vaak even terzijde, want ze bouwen ook kerkjes en vervolgens verkondigen ze dat het water toch echt van god komt. Maar goed, vele vrouwen van de missionarissen wilden ook maar wat graag hun haar laten knippen, dus moeder Amanda heeft maar 'even' geregeld dat ik daar dan best geld voor kon vragen! Mmmmm, normaal 'werk' en knip ik dus niet voor geld tijdens mijn reizen, maar het klinkt wel heel lollig, en knippen is uiteindelijk toch ook nog steeds een grote hobby, heb er dan eigenlijk ook best wel heel erg zin in, weer eens een echte dag werken! Dus ik stem toe, en heb een soort van kladje neergelegd als een agenda voor die dag, met daarop de tijden waar de dames zichzelf dan op konden inschrijven. 4 voor het eten en 4 na het eten! :)

Na een paar dagen gaan we toch echt ook River Camp weer verlaten, moeder Amanda heeft alleen wel nog even vooruitgebeld naar wat vriendinnen op de weg naar het zuiden van Tanzania dat er een kapster aankomt, dus of we natuurlijk wel even 300 km verderop haar vriendin, van Kisolanza Lodge and Campsite willen bezoeken, en dan natuurlijk knippen...... En ach, ze heeft ook nog wat vrienden in Mbeya, prima hoor, kom maar op, en daar gaan we toch heen, want Janneke uit Nederland, die we ook hier op de Rivercamp hebben ontmoet, woont en werkt in Mbeya.

Yeb, als je wilt, dan kun je hier in Tanzania dus best een goed betaalde kappersbusdienst opzetten. Heerlijk het hele land door, met een camper als kapsalon ingericht en daar elke 6 weken langs alle expats en lodge-eigenaren langsgaan. Maar nu nog even niet he, eerst nog maar de rest van Afrika en de wereld gaan zien! ;) en af en toe onze hobby's uitoefenen.

Dus op weg naar Mbeya, eerst nog een stop in Kisolanza, The Old Farm House, waar we van Ma Amanda heen 'moesten', om ook daar Marly haar creativiteit op haren los te laten!! ;)

Net 100 meter voor de oprit van de lodge/campsite breekt Marly haar koppelingkabel, nou, dat had niet veel eerder moeten gebeuren, die 100 meter kunnen we wel duwen...... ah, niet eens nodig het duwen, Dave weet gelukkig de motor zonder koppeling de campsite op te rijden, het is namelijk best heet, en dan met ons zweetpak aan (volledige motokleding) is ook 'maar' 100 meter duwen heel ver en heel warm.

De koppelingkabel is lokaal te vinden in een nabijgelegen gehucht, gelukkig gaat er wel een medewerker van Kisolanza mee, het 'shopje' ligt achter een rijtje huisjes, wat we anders van de weg af nooit hadden gezien. Maar dit shopje heeft echt alles, en gelukkig zit onze maat er ook bij, dezelfde lengte, tenminste, dat denken we, eenmaal terug op de camping is de kabel toch met een korter bevestigingssysteem, waardoor de kabel zelf langer is. Maar ook dat lossen we snel op door er wat bouten tussen te monteren en voila, gefixed op zijn Afrikaans! :)

Kisolanza, The Old Farmhouse lodge/campsite, is verder heel mooi en met wel een hele sjieke aanpak, een heerlijke keuken, zo een lekkere roastbeef met verse gegrilde groenten en super lekkere toetjes, we laten het ons smaken, mjam, da's lang geleden zulk goed eten.



We fixen hier dus de koppelingskabel van Marly, en knippen weer wat haar, want niet alleen de eigenares, maar ook haar schoonzus wil maar wat graag. Alle dames uit de wijde omtrek hadden samen namelijk net 2 weken geleden een kapster uit Dar Es Salaam laten overkomen, gezamelijk betalen ze dan de door haar gemaakte reiskosten! (500km!! Kun je je dat voorstellen in Nederland!?) Maar goed, zoals ze hier dus allemaal het probleem hebben, ook deze kapster kon dus niet zo goed overweg met het wat steilere haar, dus vandaar dat ze nu toch ook nog steeds wel heel blij waren met mijn komst. :)

En we maken flinke wandelingen op de grootgrond gebieden van de familie, met grote tabakplantages rondom.



en een heuse fabriek, als terug in de tijd, een eeuw geleden..... de tijd staat hier stil.




Klik hier voor nog meer foto's bij dit reisverslag!


travelinreport2013.05.25
  Zanzibar, (ei)land op zich in Tanzania

3 dagen Zanzibar, willen we wel gaan, willen we niet gaan,..... al maanden twijfelen we.

We zijn bij elkaar opgeteld al vanaf 4 november 2012 aan de kustlijn van Tanzania, denkende dus wat te doen. Te vaak horen we negatieve berichten, te toeristisch, massa drukte in de hotels, in de hoofdstad Stonetown en op de stranden, te veel gedoe met de Zanzibari, te veel gehassel, (horen we van anderen he!) maar ook veel gedoe voor op de ferry, a 40 euro pp, te komen! Motoren stallen in Dar a 6 euro per dg per motor, taxi naar de ferry a 25 euro x 2...., op het eiland zelf geen eigen vervoer, maar daar kunnen we dan brommertjes huren, of een auto, het eiland zelf is ook heel duur, 40 euro per kamer is het goedkoopst wat je er kan vinden, en dat terwijl wij normaal kamers van 10 euro zoeken, maar goed, als het de moeite waard is, dan hebben we het er natuurlijk allemaal voor over, maar te vaak al die negatieve berichten, vooral van de mensen aan wij ons meer vergelijken. De 3 weekse toerist, de overlandertrucktoeristen, die vonden Zanzibar allemaal wel geweldig.

Eind november, toen wij op Kipepeo zaten, besloten we om toch niet te gaan! Maar we bleven twijfelen.....

Uiteindelijk, nu na 3 maanden Nederland, weer wat weekjes Dar es Salaam, en inmiddels een paar weken nu in het noorden van Tanzania, op Peponi campsite, denken we het nog steeds niet te doen, maar we krijgen nu wel een heel mooi en leuk voorstel! Al sinds een aantal dagen zijn Jason en Justin onze buren op de campsite, vader en zoon, vader uit Zuid Afrika, en Justin woont al weer jaren in Nederland en zijn nu met zijn 2en, vertrokken vanaf Zuid Afrika, in een Mutshibutsi Pajero, een 'klein' rondje Afrika aan het maken. En laten hun nu met hetzelfde idee als ons zitten, wel niet naar Zanzibar, wat hoe en waar laat je je auto enz. Toch ook geen zin in het gedoe met de ferry in Dar. Totdat de eigenaar (dochter) van Peponi dus met wel een leuk voorstel kwam.

3 dagen vanaf Peponi met een gemotoriseerde dhow (een lokale zeilboot hier) in een 4 uur durende overtocht naar het eiland!!! En het is momenteel regensiezoen, dus laagseizoen, wat betekent geen massa drukte! Niet vanaf Dar es Salaam, geen taxi's, geen gedoe met de ferry! De motoren en auto konden we hier met gemak op Peponi laten en we mochten zelfs de tenten laten staan! Ideaal, daar zeggen we geen nee tegen! Alhoewel, bijna wel aangezien Dave net 3 dagen flink ziek was geweest, maar gelukkig net de dag voordat we nog konden vertrekken weer opknapte! Het was namelijk al 25 april, en we wilden natuurlijk wel op tijd terug zijn om de 30e april wel weer in Dar te kunnen zijn voor...... Koning(inne)dag!

We zeggen ja, en met zijn 4en stappen we in de dhow. Wouw, 4 uur lang, golven, wind, op het laatst ook nog regen. Het stelt ons gerust te weten dat een dhow volledig van hout is, dus als ie zou omslaan, we in ieder geval iets hebben om aan te hangen, zinken doet dit bootje niet. Dat is wel wat anders met de ferry, die is al een aantal keren gegaan, vorig jaar nog,..... Ze laten maar al te vaak te veel mensen op dat soort ferry's, en dan op de open zee....



Maar goed, de 'crew' lacht, dus het zal wel goed zitten (!?alsof zij dat weten!?) het enige waar wij nu last van hebben is te zorgen dat we ons ontbijt binnen houden, en pffft, na 4 uur, land in zicht, Zanzibar, en wat voor land, lange witte uitgestrekte stranden met palmbomen, blauw water, zo blauw, dat het net een zwembad lijkt..... We zijn snel ons misselijke gevoel kwijt en we stappen via het heerlijke warm aanvoelende (we hadden het zo koud) azuurblauwe water de dhow uit, om op het strand van Kendwa te komen.



Hotelletje geboekt (yeb, 35 dollar! Ach, normaal 65 dollar, maar het is inderdaad laagseizoen, dus we kunnen flink zakken in de prijs!) En de kwaliteit is niet slecht, zeker niet. Geen sterren hotel, maar bungalows op een hoogte gebouwd, met mooi uitzicht over de blauwe zee, direct aan het strand. Ja, tot nu toe lijkt het zeker allemaal al de moeite waard.



We nemen heerlijk een duik in het oh zo mooie water, het voelt nu wel wat kouder aan, zeker een koudere golfstroom hier (?) vanaf het vaste land is het water een stuk warmer, soms zelfs heet. Maar de temperaturen zijn goed, dus het is heerlijk, we genieten, lekker floaten op het zoute water en weer snorkelen.



s'Avonds pakken we een sundowner, terwijl de sun down gaat :) Het is happy hour dus kom maar op, een heerlijke pina colada en een caiparinha, lekkerrrr hoorrrr!!!



De volgende dag huren we met z'n 4en een auto, we krijgen de auto, gelukkig is Jason zo helder van geest in de vroege ochtend om behalve eventuele aanwezige schade, ook het oliepeil van de auto te checken (zouden wij zelf nooit opgekomen zijn om te checken bij een huurauto) en...... volledig leeg, leger dan leeg, geen drupje, kurk kurkdroog... En ze zijn hier dus wel heen komen rijden om de auto aan ons te leveren! Maar goed, de verhuurder vind dan ook dat het best nog wel kan (?) Doe maar niet he, en gelukkig geeft ie het uiteindelijk toch ook wel toe en zegt ons een kwartiertje te wachten, dan gaat ie nieuwe olie regelen.

Na 4 van die kwartiertjes komt er dan eindelijk..... geen olie, welnee, een hele andere auto, ah, met olie en in een veel (nog) betere staat dan de vorige. Prima in orde, we kunnen vertreken! We rijden in een dag het mooie Zanzibar rond, echt, wat is het hier mooi!



We zijn alle 4 elk moment zo blij dat we gegaan zijn, zo zie ja maar, hoe anderen ons van te voren hun ervaringen hebben verteld, net als een film, de 1 vind die film fantastisch, terwijl een ander er niks aan kan vinden, het is en blijft je eigen beleving. En, het was inderdaad laagseizoen, de stranden waren zo goed als leeg, op de stranden en op de wegen bijna geen andere toerist te zien, ook dat zal in het hoogseizoen een wereld van verschil geven.



En de Zanzibari..... die zijn allemaal zo lief en oprecht vriendelijk, door iedereen worden we toegezwaaid met een brede glimlach!



Via de oostkust, langs mooie plekjes, kijken op het strand, vele zeewier kwekerijen (wat ze er mee doen weten we eigenlijk niet :( We zien het ook niet ergens op het menu staan bv.)



Mooie idylische hotelletjes onderweg en kleine dorpjes met grote tegenstellingen, mooie dorpjes, slecht onderhouden dorpjes, schone wegen en stranden, vuilnis naast en in de dorpjes, armoede naast mooi, naast chique vuilnis....





We zien onderweg mooie dingen en de Zanzibar Red Columbus monkey, die alleen maar op Zanzibar voorkomt! :)



En via de zuidpunt rijden we tegen zonsondergang richting Stonetown, waar we in een geweldig mooi hotelletje slapen.



Tja, alles is hier dus wat duurder, en door het laagseizoen krijgen we gelukkig dus echt overal wel wat korting, maar qua geld vinden we het allemaal waard voor wat je ervoor krijgt, de vriendelijkheid, de service. Zo klopt het allemaal wel! Die avond struinen we door het stadje, eten heerlijk op de Forodhani Gardens, een plein met in de avond heerlijke eetstalletjes, we eten een traditioneel soepje en de bekende Zanzibari pizza, lijkt in zijn geheel niet op een pizza, maar is een chapatti gevuld met ei, ui, reepjes tomaat en reepjes witte kool, een driehoekje echte la vache qui rie (!?), een kloddder mayonaise (!? hoe kom je er allemaal op) dit alles door elkaar husselen op de chapatti en bakken op de bakplaat. En tuurlijk smaakt dit! :)

De volgende dag struinen we heel Stonetown door, het is zo mooi, niemand heeft dan ook nooit iets slechts gezegd over Stonetown, en dat klopt maar al te goed.





Mooie oude, goed (heel af en toe iets minder goed) onderhouden gebouwen, veel houtsnijwerk deuren, daar staat de stad ook bekend om en een hele goede sfeer, en ook hier weer.... weinig tot geen toeristen. En de Zanzibari...... zo vriendelijk, we hebben alle 4 een geweldig mooi gevoel over deze ervaring, we stralen er zelfs allemaal van!



We lunchen bij een Italiaans restaurant, en nemen voor de verandering ook maar eens een chique toetje, echt zooooo lekkerrrrrr! Capuchino in een vissekom (zo groot was de kom, lekker) met op de bodem chocoladepasta! Goede combi! :)



En een Choclate dream, wat voor een droom, chocolade ijs, chocolade saus, chocolade snippers, chocolade melk, chocolade......, wat heb je nog meer voor chocolade..?... we smelten weg...;)

NOTE: Hier in Afrika eten wij eigenlijk nooit chocolade, en dat terwijl Marly ooit chocolade verslaafde was! :) Maar als je hier al chocola kan kopen, dan is het vaak droog, wit uitgeslagen, oud van smaak, vanwege verkeerd transport? De warmte? Het valt vaak meer tegen dan mee. Dus voor wie van zijn chocolade verslaving wil afkomen.... 4 weken op retraite in Afrika, gegarandeerd genezen! Aanmelden via Marly ;)

Na de lunch rijden we weer terug naar het noorden, naar Kendwa, waar we gisteren vandaan vertrokken waren. We hebben geluk, vanavond feest op het strand, volle maans feestje :) We eten en drinken heerlijk nog wat met zijn vieren, Jason gaat toch maar niet feesten, maar met Justin feesten we de hele nacht door! Dat was eigenlijk best lang geleden, we houden het nog steeds goed vol! :)





De volgende dag varen we weer in 4 uur tijd, met de kleine dhow, terug naar Pangani. De terugweg is nog onstuimiger dan de heenreis, we houden dan met moeite het ontbijt (eueueueuhhh...alcohol ;)) binnen, maar ook nu overleven we het weer, en komen weer aan in Peponi waar onze motoren en ons tentje staan. Om vervolgens het laatste nachtje op Peponi te hebben, ons paradijsje, we hebben hier in november 2012 een weekje doorgebracht, en nu in april, alles bij elkaar opgeteld 4 weken. Maar we 'moeten' nu echt verder, het is 28 april, morgen 29 april gaan we rijden, op naar het volgende feestje. 300 km rijden om Koning(inne)dag 2013 te vieren op de ambassade in Dar es Salaam! En we hebben een echte heuse uitnodiging van de ambassadeur van Nederland op zijn ambassadeurs woning in Dar es Salaam! Met daarna afsluitend een Oranje feest in de Golden Tulip! We hebben er zin in!

Feitjes Zanzibar:
*Zanzibar is het eiland met de kortstdurende oorlog in de geschiedenis, te weten 30 min!
*Het bij Tanzania hoort, maar eigenlijk een land op zichzelf is, maar toch ook wel weer echt Tanzania is. (Tanzania = Tanganyika, het deel wat iedereen kent als het vasteland van Tanzania + Zanzibar)
*Het vroeger een deel van sultanaat van Oman.
*Het daardoor vele arabische invloeden heeft.
*Er nu heel veel Italianen wonen en eigenaar zijn van mooie hotelletjes en vele Italianen met een packagetour hier vakantie komen vieren.
*Het buiten het seizoen, zeker een bezoek waard is!


Klik hier voor nog meer foto's bij dit reisverslag!


  < Reisverslagen pagina 11                                                                                                             Reisverslagen pagina 9 >